Pleegkind Martyna: 'Kleine opmerkingen zijn mentale schouderklopjes'

Met nog twee examens te gaan, heeft ze er alle vertrouwen in. Dan heeft Martyna Liszkiewicz haar Havodiploma op zak en kan ze commerciële economie in Rotterdam gaan studeren. Het is een grote stap voor de 18-jarige scholier. Na haar komst uit Polen, haar moeder kwam voor de liefde naar Nederland, is er veel gebeurd in haar jonge leven. Door het overlijden van haar moeder en een moeizame band met haar stiefvader, kwam ze met haar broertje en zus in een pleeggezin. Daar vond ze de rust en warmte om zich te ontwikkelen.

“Ik had een griepje tijdens de examens, dus heb ik er twee gemist. Balen, maar dat komt goed hoor”, spreekt ze vol vertrouwen. En ook haar pleegmoeder en haar broertje en haar zus zeggen steeds, dat het wel goed komt. “Het is fijn dat iedereen erop vertrouwd dat ik ga slagen”, zegt Martyna. “Dat voelt als een steun, een metaal schouderklopje. Kleine opmerkingen als ’Hoe was je dag?’ en ‘Goede reis naar school’ zijn dan zo belangrijk.” En juist die schouderklopjes waren nieuw voor haar. “In mijn pleeggezin heb ik rust en voel ik me vrij en veilig. Ik mag hier fouten maken, dat mocht eerder nooit”, vertelt ze.

'Wij zijn kwetsbaar'

Martyna is zo blij met de support die haar pleegmoeder steeds geeft. “Voor jongeren als ik is die steun heel belangrijk, wij zijn kwetsbaar”, bekent Martyna. “De schoolprestatie is niet de enige druk die we hebben. We moeten ook omgaan met bijvoorbeeld roddels en hebben ook een druk sociaal leven. Wij zijn ons aan het ontwikkelen en dan is het belangrijk als een volwassene naast je komt staan en je even met de voeten op de grond zet.”

Nu moet ze nog één keer haar best doen. “Nog één keer goed leren en dan is het klaar”, straalt Martyna. “Ik kijk uit naar het studeren, maar eerst nog lekker werken in de ijssalon. Het wordt een mooie zomer!”

Wil jij ook het verschil maken voor een jongere?